من و شما
سلام.خيلي وقت بود آپ نكرده بودم ، ببخشيد ديگه سرم خيلي شلوغ بود.
امروز يه هويي به سرم زد بنويسم منم ...
هيچ به خودت نگاه كردي ببيني كه چه جور آدمي هستي؟!
نه از نظر تيپ و قيافه نگفتم كه ، از نظر شخصيتي...
بذار از خودم بگم ... من هميشه طرفدار ثباتم ، ثبات و سكون زيبايي
حالا چه شخصيتي چه تو زندگي روزمره .
دوست ندارم زيبايي هاي دور و برم رو از دست بدم مي خوام هميشه
باشن ...حالا اگه زياد بشن كه چه بهتر...
حالا نظر شما چيه؟؟
(همين طور داري كه فكر مي كني شعر زير رو هم بخون)
بي گمان راهي نيست
تا هميشه رفتن،
از ميان خورشيد
تا ستاره رفتن.
با نگاهي سرد هم ،
مي توان خورشيد را يك لحظه ديد.
با دلي غم بار هم ،
مي شود در دل شادي ها دويد.
ديگر از رفتن نمي گويم سخن
با خدا ماندن به از تنها شدن(=رفتن)...
ماندن و بودن در اين پروانه گاه
بهتر است از همدم غم ها شدن.
دوستار شما خاموش